Viskwekerijen

Zalmkwekerij

Het alom verkrijgbare kunstmatig rode zalmvlees dat in luxe winkels in de hele westerse wereld te koop is, laat niet zien hoe buitensporig de verwoesting is die de zalmindustrie veroorzaakt in de gebieden waar de vis wordt geproduceerd. De viskwekerij breidt zich in een hoog tempo uit en is nu al goed voor meer dan 30 procent van alle viseiwit dat jaarlijks over de hele wereld geconsumeerd wordt. Maar deze sector is ook op eigen houtje verantwoordelijk voor de verwoesting van talloze ecosystemen en de vissersgemeenschappen die ervan afhankelijk zijn in sommige van de meest kwetsbare zeebiotopen op de planeet.

In de zalmkwekerijen worden enorme hoeveelheden vis gekweekt en gevoerd in kleine vakken die met netten worden afgesloten. Een typische kwekerij bevat twaalf vakken met 10.000 tot 15.000 vissen in elk vak.

Intensief voeren

Het is een mythe dat de industriële viskwekerij een oplossing voor de overbevissing zou bieden. Om een kilo zalm te laten groeien moet er vijf kilo vette vis worden gevangen zoals haring, zandspiering, sardine en makreel die tot visvoer verwerkt wordt. Die vissen worden letterlijk uit de oceaan opgezogen, met alle gevolgen van dien voor het evenwicht van de zee-ecosystemen.

Maar ook andere zeedieren hebben er onder te lijden. In Brits Columbia, Canada en Chili worden de zwaardwalvissen, dolfijnen, zeehonden en zeeleeuwen die vroeger de riviermonden bezochten, nu neergeschoten, in vallen gevangen, van voedsel beroofd of gewoon verjaagd door de zalmkwekers om hun voorraad te beschermen.

Ziekte

Net als met alle vormen van intensieve veeteelt, wordt door de hoge concentratie van zalmen in elk net ook de verspreiding van ziekte bevordert. De gekweekte vis krijgt dan ook regelmatig antibiotica in het voer. Maar oop lange termijn leidt dat tot antibiotica-resistente bacteriën in het bezinksel onder de vakken. Die bacteriën vormen een risico voor de menselijke consument maar ook voor het ecosysteem waarin de netten zijn geplaatst.

Die netten bevinden zich meestal in het snelstromende water van een riviermond, zodat de giftige uitwerpselen, niet opgegeten voer, parasitaire luizen, dode vissen, ontsnapte niet-inheemse vis en chemicaliën en antibiotica over het gehele ecosysteem van de riviermond worden verspreid.

Een typische zalmkwekerij van 200.000 vissen produceert ongeveer evenveel ontlasting als een stad met 62.000 mensen. Het lozen van zo'n schadelijke cocktail in het water rond de zalmkwekerijen vormt een bedreiging voor de kleinere, inheemse zalmsoorten, de roofvissen die ervan afhankelijk zijn en de toekomst van vissersgemeenschappen die op een verantwoorde manier vissen en afhankelijk zijn van een schone en gezonde oceaan.