Walvisvaarders rammen opzettelijk Greenpeace-schip Arctic Sunrise
08 januari 2006
De boeg van de Arctic Sunrise is beschadigd nadat een fabrieksschip van de Japanse walvisvloot het Greenpeace schip opzettelijk ramde.
Vergroot foto
Expeditieleider Shane Rattenbury, aan boord van de Arctic Sunrise: “Dit kan alleen maar worden opgevat als een opzettelijke aanvaring, waarmee de veiligheid van ons schip en het leven van onze bemanning bewust in gevaar zijn gebracht.” De Nisshin Maru is meer dan twee keer zo lang en zes keer zo zwaar als de Arctic Sunrise. Door de botsing is de Sunrise “gehavend en geschonden”, maar gelukkig zijn er geen bemanningsleden gewond geraakt.
’s Nachts had de Nisshin Maru walvisvlees dat zich begon op te hopen, overgeladen op een bevoorradingsschip, en vanochtend vroeg hebben onze actievoerders vanuit hun rubberboten de woorden “Walvisvlees uit zeereservaat” op de zijkant van het bevoorradingsschip geschilderd.
Terwijl de actievoerders het schilderen van de slagzin voltooiden, maakte de Nisshin Maru zich plotseling los van het bevoorradingsschip, keerde zich 360 graden om, om vervolgens koers te zetten richting de Arctic Sunrise, die ongeveer een kilometer verderop lag, en deze aan bakboordzijde te rammen. De kapitein van de Arctic Sunrise probeerde de naderende walvisvaarder te ontwijken.
Op 21 december, toen de walvisjager de Kyo Maru de Esperanza ramde, zei het Japanse Instituut voor Walvisonderzoek (ICR) dat “hetzelfde vijf jaar geleden ook gebeurde, toen er in 1999 een aanvaring plaatsvond tussen Japanse onderzoeksschepen en een schip van Greepeace”.
Ook in 1999 was het echter niet de Arctic Sunrise, maar de Nisshin Maru die de aanvaring veroorzaakte, zoals officieel is vastgelegd in het Lloyd’s Register (het internationale register van maritieme activiteiten en ongevallen). Volgens internationaal zeerecht moet “een schip dat een ander schip inhaalt, het schip dat wordt ingehaald niet te dicht benaderen.”
We hebben de walvisvloot en haar leidinggevende organisatie in Tokio, het Instituut voor Walvisonderzoek (ICR), herhaaldelijk op de hoogte gesteld van onze vreedzame bedoelingen, en uitgelegd wat het doel is van het protest tegen de jacht.
Maar ondanks het rammen en de persberichten, laten we ons niet ontmoedigen. “Hoezeer we ook getreiterd en geïntimideerd worden, het zal ons er niet van weerhouden de walvissen te verdedigen en beelden van de slachtpartijen de wereld in te sturen“, aldus Shane.
’s Nachts had de Nisshin Maru walvisvlees dat zich begon op te hopen, overgeladen op een bevoorradingsschip, en vanochtend vroeg hebben onze actievoerders vanuit hun rubberboten de woorden “Walvisvlees uit zeereservaat” op de zijkant van het bevoorradingsschip geschilderd.
Terwijl de actievoerders het schilderen van de slagzin voltooiden, maakte de Nisshin Maru zich plotseling los van het bevoorradingsschip, keerde zich 360 graden om, om vervolgens koers te zetten richting de Arctic Sunrise, die ongeveer een kilometer verderop lag, en deze aan bakboordzijde te rammen. De kapitein van de Arctic Sunrise probeerde de naderende walvisvaarder te ontwijken.
Op 21 december, toen de walvisjager de Kyo Maru de Esperanza ramde, zei het Japanse Instituut voor Walvisonderzoek (ICR) dat “hetzelfde vijf jaar geleden ook gebeurde, toen er in 1999 een aanvaring plaatsvond tussen Japanse onderzoeksschepen en een schip van Greepeace”.
Ook in 1999 was het echter niet de Arctic Sunrise, maar de Nisshin Maru die de aanvaring veroorzaakte, zoals officieel is vastgelegd in het Lloyd’s Register (het internationale register van maritieme activiteiten en ongevallen). Volgens internationaal zeerecht moet “een schip dat een ander schip inhaalt, het schip dat wordt ingehaald niet te dicht benaderen.”
We hebben de walvisvloot en haar leidinggevende organisatie in Tokio, het Instituut voor Walvisonderzoek (ICR), herhaaldelijk op de hoogte gesteld van onze vreedzame bedoelingen, en uitgelegd wat het doel is van het protest tegen de jacht.
Maar ondanks het rammen en de persberichten, laten we ons niet ontmoedigen. “Hoezeer we ook getreiterd en geïntimideerd worden, het zal ons er niet van weerhouden de walvissen te verdedigen en beelden van de slachtpartijen de wereld in te sturen“, aldus Shane.
