Niet alleen zijn we de directe confrontatie aangegaan met de walvisvloot in de Zuidelijke Oceaan, ook hebben we aangetoond dat er groot geld is gemoeid met de walvisjacht en dat talrijke bekende bedrijven direct te maken hebben met ondernemingen die betrokken zijn bij de walvisjacht. Op internationaal niveau hebben we ons gericht op Gorton’s, maar in Argentinië richten we ons op bedrijven die zaken doen met één van de ondernemingen die het nauwst betrokken zijn bij de walvisvangst in Japan: Nissui.
Nissui heeft Argentijnse dochtermaatschappijen die vriestrawlers beheren, waaronder een verwerker van Surimi (soort gemalen visvlees), dat wordt verkocht in Argentinië, Uruguay en Japan.
Pesquera Santa Elena, een populair visproductenbedrijf in Argentinië, verwerkte tot nog toe Nissui-vis in haar producten. Daarom heeft Greenpeace Santa Elena benaderd om hen te vragen niet langer zaken te doen met Nissui en om duidelijk te maken dat de walvisjacht niet winstgevend is.
Binnen 2 dagen namen maar liefst 21.000 cyberactivisten contact op met het bedrijf en downloaden stickers om in supermarkten op de producten van Santa Elena te plakken, met de bedoeling de aandacht te vestigen op de betrokkenheid van het bedrijf bij de walvisjacht.
In een mum van tijd zat de directeur van Santa Elena met ons rond de tafel om te onderhandelen. Geconfronteerd met het nadelige effect dat de associatie met de walvisjacht op het bedrijfsimago zou kunnen hebben, leek de beslissing snel gemaakt.
Vorige week ontving Greenpeace-Argentinië een ondertekende verklaring van de directeur van Santa Elena dat zij geen Surimi meer van Nissui zullen kopen. Het bedrijf zegde zelfs toe om, indien ze de afspraak ooit zouden schenden, ca. 60.000 dollar te schenken aan een organisatie die zich wijdt aan de bescherming van walvissen.
Kortom, één grote klant minder voor Nissui, en wij sporen andere bedrijven aan om dit voorbeeld te volgen. Misschien kan Gorton’s nog iets opsteken van dit goede voorbeeld van Santa Elena? In Argentinië richten we ons nu op andere bedrijven die zaken doen met Nissui.
Nissui heeft Argentijnse dochtermaatschappijen die vriestrawlers beheren, waaronder een verwerker van Surimi (soort gemalen visvlees), dat wordt verkocht in Argentinië, Uruguay en Japan.
Pesquera Santa Elena, een populair visproductenbedrijf in Argentinië, verwerkte tot nog toe Nissui-vis in haar producten. Daarom heeft Greenpeace Santa Elena benaderd om hen te vragen niet langer zaken te doen met Nissui en om duidelijk te maken dat de walvisjacht niet winstgevend is.
Binnen 2 dagen namen maar liefst 21.000 cyberactivisten contact op met het bedrijf en downloaden stickers om in supermarkten op de producten van Santa Elena te plakken, met de bedoeling de aandacht te vestigen op de betrokkenheid van het bedrijf bij de walvisjacht.
In een mum van tijd zat de directeur van Santa Elena met ons rond de tafel om te onderhandelen. Geconfronteerd met het nadelige effect dat de associatie met de walvisjacht op het bedrijfsimago zou kunnen hebben, leek de beslissing snel gemaakt.
Vorige week ontving Greenpeace-Argentinië een ondertekende verklaring van de directeur van Santa Elena dat zij geen Surimi meer van Nissui zullen kopen. Het bedrijf zegde zelfs toe om, indien ze de afspraak ooit zouden schenden, ca. 60.000 dollar te schenken aan een organisatie die zich wijdt aan de bescherming van walvissen.
Kortom, één grote klant minder voor Nissui, en wij sporen andere bedrijven aan om dit voorbeeld te volgen. Misschien kan Gorton’s nog iets opsteken van dit goede voorbeeld van Santa Elena? In Argentinië richten we ons nu op andere bedrijven die zaken doen met Nissui.
