Na drie weken varen is de Esperanza aangekomen in de Zuid Atlantische Oceaan. Hier zal de confrontatie met de Japanse walvisjagers plaatsvinden. Iedereen aan boord is gespannen de oproep tot actie kan elk moment komen.
'In de avond zorgt John,
vertaler Japans, voor afleiding. Hij geeft ons Japanse taalles en gedragsregels'
Elke dag beginnen we aan onze dagelijkse routine, wetende dat we
misschien opgeroepen worden. Wanneer het weer het toelaat trainen we zo
veel mogelijk met de rubberboten. Verder zijn er altijd allerlei
klussen aan boord. Deze week zijn Emilie en ik begonnen met het maken
van een nieuwe hoes om een hijskraan. Het kunnen alleen werkzaamheden
zijn die ik zo kan laten vallen. Als bootbestuurder moet ik direct aan
de slag kunnen. Daarom word ik ook niet meer ingezet voor de wacht.
Meningen verschillen over de walvisjacht
Yuko, en Hana, beide Japans, staan John bij in zijn les in Japanse taal
en gedragsregels. Zij laten horen wat de correcte uitspraak is van de
woorden die we leren en geven voorbeelden uit het dagelijks leven.
Tijdens de eerste les leren we een aantal praktische woorden zoals
"samui" wat betekent: "het is koud". En we leren tot 5 te tellen.
Behalve de vertaling in het Engels, leren we ook de Chinese tekens op
de correcte wijze te schrijven. Hiervoor zijn speciale regels. Wanneer
je bijvoorbeeld het woord veld wilt schrijven (een vierkant met een
kruis in het midden) dan moet je hiervoor 5 keer een streep zetten in
een specifieke richting en volgorde. De uitleg over de Japanse
gedragregels en houding vind ik erg leerzaam. Ik realiseer mij al snel
hoe weinig ik hier eigenlijk over weet. En dat terwijl ik straks oog in
oog met hen kom te staan. Ik leer dat we toch wel heel erg verschillend
denken over het beschermen van de natuur en met name de walvisjacht.
Dit maakt mij alleen nog maar meer vastbesloten om hen straks te
ontmoeten.
Smullen
In de avond laten Yuko en Hana nog een kant van Japan zien. We krijgen
een uitgebreide Japanse maaltijd voorgeschoteld. De beperkte
mogelijkheden die de voedselvoorraad hen bood, heeft hen voor een grote
uitdaging gezet. En het is al niet niks om voor een grote hoeveelheid
mensen te koken. Ze waren creatief in het vinden van alternatieven.
Door bijvoorbeeld wijn te gebruiken in plaats van sake is het ze toch
gelukt om ons meerdere keren terug te laten komen en onze bordjes vol
te scheppen. Arigatou gozaimasu Yuko en Hana!