Jetske beschermt de oceanen -2-

'Wat mij betreft kunnen we beginnen!'

Elke avond van 20:00 tot 24:00 loop ik wacht. Ik maak een aantal keren rondes door het schip om te controleren op brandgevaar en lekkages en help de stuurvrouw op de brug. Behalve dat ik nu alle hoeken en gaten van het schip ken, zit ik op de brug op de eerste rij voor de sneeuwstormen en de maximale schommelingen van het schip. Kan niet beter!

Mijn eerste ijsberg!
Het kan wél beter: mijn eerste ijsberg! Het begint tot mij door te dringen dat dit een reis gaat worden met veel eerste momenten. Ik ken ijsbergen alleen van foto’s en televisie. Een vreemde gewaarwording om dit nu in het echt te zien. Ik voel mij, zelfs op de grote Esperanza, ineens heel erg klein in deze grote oceaan.
De ijsberg zet ons in beweging om nu onze warme kleren klaar te leggen voor in de rubberboten. Zodra de weersomstandigheden het toelaten zullen we ze te water laten en testen of alles naar behoren werkt. Er zijn veel spullen aan boord om warm te blijven bij deze extreme omstandigheden. Handschoenen, sokken, thermische onderkleding, overlevingspakken, mutsen. Allemaal om ervoor te zorgen dat we zo lang mogelijk op het water kunnen blijven om de walvisjagers bezig te houden zodat ze geen walvissen kunnen afschieten.
Alles ligt nu klaar voor gebruik, dus wat mij betreft kunnen we beginnen!