Skip navigation.
Jetske Nagtglas

Jetske Nagtglas

Vergroot foto

Jetske Nagtglas is vrijwilliger aan boord van het Greenpeaceschip de Esperanza om de actie tegen de walvisjacht te ondersteunen. Als het midden op zee tot een ontmoeting met walvisjagers komt, zal zij met een rubberboot tussen walvis en jager gaan liggen.

Jetske Nagtglas (32) uit Alkmaar liet haar kantoorbaan als managementadviseur Personeel en Organisatie bij de gemeente Amsterdam voor wat het was en vaart nu mee op het Greenpeaceschip de Esperanza. Doel: de Japanse walvisvaardersvloot op de wateren bij Aantartica tegenhouden walvissen te doden.

'Toen Greenpeace met de vraag kwam of ik drie maanden als vrijwilliger actie wilde voeren tegen het doden van walvissen, was mijn keuze om ontslag te nemen snel gemaakt. Ik word niet warm of koud van geld of een carrière, ik zet me liever in voor een beter milieu. Als vrijwilliger was ik al vaker actief voor Greenpeace maar mijn baan ervoor opzeggen is iets nieuws.

Jetske groeide op in Den Helder. Haar achternaam Nagtglas is afgeleid van een zandloper die gebruikt werd om de wacht aan de geven op schepen. Ze kon zeilen voordat ze kon lopen. En ook al kan ze, door haar kleine gestalte, nauwelijks over de punt van de rubber boot heenkijken als hij hard vaart vanaf het moment dat ze voor het eerst zo'n bootje tijdens een actie bestuurde werd ze steeds opnieuw meegevraagd voor acties.

Voor Jetske is het de eerste keer dat ze echt achter walvisjagers aangaat een groot avontuur. Op de stille Zuidzee komen golven voor van twaalf meter hoog. Dit laat haar niet weerhouden. 'Als ik het walvisjagen voor mijn ogen zie gebeuren word ik boos en dan moet ik iets doen. Als bootbestuurder krijg ik deze kans'.

'Ik zit ver weg van familie en vrienden en feestdagen zoals kerstmis zal ik zonder hen moeten vieren. Gelukkig hebben we internet zodat ik zo nu en dan contact kan hebben met thuis. Het enige waar ik tegenop zie is de kou want ik ben een echte koukleum'.

Bezorgd is iedereen wel onder extreme weersomstandigheden varen op een
oceaan die twee keer zo groot is als de VS is niet ongevaarlijk. 'De kans is groot dat ik zeeziek word en ik heb geen idee wat er gaat gebeuren als we de walvisvaarders daadwerkelijk vinden. Maar ik kan het nou eenmaal niét verkroppen dat er jaarlijks duizenden van die mooie walvissen worden gedood. Ondernemen wij nu geen actie, dan zal de wereld de walvisvaart in Japan alleen nog maar verder gedogen. Onze acties zijn geen druppel op de gloeiende plaat, want we boeken in kleine stapjes vooruitgang', aldus Jetske.


Lees hier de belevenissen van Jetske

Weblog Jetske 1

'Zondagmiddag 20 november vertrekken de Esperanza en de Arctic Sunrise dan eindelijk uit Kaapstad. De start van een lange reis in het kader van de Defending our Oceans tour. Het eerste deel vaar ik mee. De Japanse walvisvloot is net uitgevaren om bijna 1000 walvissen te doden onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. Dit kunnen we niet laten gebeuren. Deze bedreigde dieren moeten beschermd worden.'

Lees verder

Weblog Jetske 2

Op de Esperanza leven we met 32 mensen met 15 verschillende nationaliteiten in de leeftijd van 21 tot en met 57 jaar. Ik vind het bijzonder om te zien hoe de bemanning ondanks die diverse samenstelling al snel als vanzelfsprekend samenwerkt. Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden, maar helpt daarnaast met alles mee, waar maar hulp nodig is.

Lees verder

Weblog Jetske 3

Hoe meer je de Zuidpool nadert, hoe dichter de tijdgrenzen tegen elkaar komen te liggen. Het tijdsverschil wordt in een relatief korte tijd steeds groter. Zo ook de nachten. Wanneer ik uit mijn patrijspoort kijk wordt het alweer licht.

Lees verder

Weblog Jetske 4

Na drie weken varen is de Esperanza aangekomen in de Zuid Atlantische Oceaan. Hier zal de confrontatie met de Japanse walvisjagers plaatsvinden. Iedereen aan boord is gespannen de oproep tot actie kan elk moment komen.

Lees verder

Weblog Jetske 5

Tijdens onze reis zijn er diverse feestjes te vieren. Over een aantal dagen Kerstmis en Nieuwjaar, maar ook verjaardagen. Deze week zijn Joe (51), uit Oostenrijk en Nicolas (23) uit Argentinië aan de beurt en een paar dagen later Luke (29) uit Engeland. Op de avond van Joe’s en Nicolas’ verjaardag is het helder weer. Dé kans voor een perfect verjaardagscadeau.

Lees verder

Weblog Jetske 6

Na vier weken lang geen andere schepen te hebben gezien is het uitzicht uit mijn patrijspoort totaal veranderd. We zitten midden tussen de Japanse walvisvaarders. Het is nu onwerkelijk rustig. De walvisvaarders lijken een pauze te hebben genomen. Twee uur geleden was het wel anders.

Lees verder

Weblog Jetske 7

Om 7 uur vanochtend varen twee rubberboten uit. We achtervolgen één van de jagers, de Yushin Maru nr. 2. De Arctic Sunrise doet hetzelfde met een andere jagers. Deze keer hebben we een nieuwe verrassing voor de walvisvaarders. Op één van onze rubberboten is een waterpompinstallatie gemaakt die een waas van water meters omhoog kan spuiten.

Lees verder

Weblog Jetske 8

Alleen het verwerkingsschip is nog in zicht. We moeten er snel achter komen waar de jagers zijn gebleven. We gaan een verkenningstocht met onze helikopter maken.

Lees verder

Weblog Jetske 9

Wij volgen nog steeds het verwerkingsschip de Nisshin Maru. Maar de jagers zijn nog steeds van onze radar verdwenen. Zonder verwerkingsschip in hun buurt kunnen de jagers eigenlijk niks uithalen.

Lees verder

Weblog Jetske 10

Er is veel gebeurd de afgelopen dagen. De walvisjagers zijn weer begonnen met jagen. Wij zijn er weer op uit gegaan op het water om hen te stoppen.

Lees verder